16/10/2018

Burgervader

Op stap met onze burgemeester Jack Mikkers. Ontzettend leuk initiatief: Jack wil met alle raadsleden een dagdeel op stap, zelf in te vullen als raadslid.

Een mooie gelegenheid om elkaar beter te leren kennen, daar kom je toch niet aan toe met alle raadsvergaderingen en alle andere happenings waar ook Jack aanwezig is. Én een mooie gelegenheid om hem te laten zien wat ik belangrijk vind, aan het raadswerk maar ook in mijn leven. Maar wat ga je dan doen met de burgemeester? Hij wordt overal al mee naar toe getroond, dus wat zal ik doen… Waarom moeilijk doen dacht ik? Waarom ben ik naar de gemeente ’s-Hertogenbosch verhuisd: vanwege die heerlijke plek in Vinkel wat we ons thuis mogen noemen sinds voorjaar 2017! En waar heb ik plezier in: met fijne mensen uit de buurt in contact te zijn, en in de afgelopen 1,5 jaar heb ik er al heel wat ontmoet.

Dus: ik maak er een mooie combi van. Laat Jack eerst huis en haard zien, inclusief onze bescheiden veestapel met 3 New Forest pony’s en (sinds enkele weken) 4 Schoonebeker schapen. Voeg daar nog een toom kippen aan toe en 3 katten (binnenkatten: we houden ook erg van onze vogelvrienden buiten…) en de gezellige beestenboel is een feit. Jack is met name onder de indruk van al het werk dat zo’n buitenleven wel niet moet kosten, en dat ik na iedere raadsvergadering – überhaupt altijd als ik thuis kom en later op de avond – áltijd nog even de dieren verzorg. Jaja, dat houdt je in beweging en je hoofd fris: even een frisse neus halen en de dag lekker relativeren.

Vervolgens schuiven er een aantal ondernemende vrouwen uit Vinkel aan om te praten over het reilen en zeilen in het dorp. Een geanimeerd gesprek volgt. Wat goed om te zien dat Jack ook in klein comité goed uit de verf komt: niet iedereen kan schakelen tussen groot en klein. Helaas ken ik ook burgemeesters die minder goed zijn in ‘klein’ terwijl dat minstens zo belangrijk is als ‘groot’. De menselijke maat. Onder andere komt aan bod het alcohol gebruik in het dorp, en de rol die de voetbalkantine en de kroeg in het dorp daarbij hebben. Dat de verantwoordelijkheid niet alleen bij de ouders ligt, maar dat het een én én verhaal is. En dat we er nog lang niet zijn in Vinkel. Wat de ontzettend hoge opkomst van een avond over dit onderwerp duidelijk maakte, waar zo’n 90 Vinkelse ouders op af kwamen. Werk aan de winkel dus, bij de jeugd, de ouders maar ook bij de verantwoordelijken: het bestuur van de voetbalvereniging en de kroegbaas. Lastig dossier om op te pakken, daar moet ik nog eens verder op broeden.

Heel voldaan rijd ik samen met Jack naar het stadhuis, onderdeel van de dag was namelijk én ophalen én wegbrengen. Maar geen straf: betekent nog even napraten met Jack, en met zo’n goed schakelende burgervader is dat zeker geen straf!